Komşuda pişer bize de düşer

Eskiden evde pişenden yan komşuya tattırmak, sonra da tabağınıza koyulmuş yepyeni bir lezzetle bir gün komşunuzu kapıda buluvermek o kadar da ender bir şey değildi. Tabağınız elimde kapınızı çalıyorum... Bakalım bu size ne kadar tanıdık gelecek, komşuda pişenden size ne düşecek?!...

Perşembe, Haziran 29, 2006

Kime niyet kime kısmet pastası


Bazı yemekler vardır pek kısmetsiz olur. Çok özenirsiniz, yapmaya girişirsiniz hep birşey çıkar yapamazsınız. Her yapmaya niyetlenişinizde başka birşey çıkar, ya yarıda kalır, bozulur ya da daha başlamadan yine bırakırsınız. Bu arada malzemeler bayatlıyor, içiniz içinizi yiyordur. Sonunda bayat malzemeyle yapmak içinize sinmeyecek, bu kez yenisini alıncaya kadar projenizi yine ertelemek zorunda kalırsınız. İşte benim çilekli şarlotum da öyle oldu...

Çileklerin bolluğu zamanında, Baharcım yapmıştı güzel bir çilekli şarlot. (Allah aşkına, klikleyin de bir onun yaptığına bakın, bir de benimkine! Gülmek serbest! :) Üstelik kedidili bisküvilerini de kendisi yapmıştı. Bana da kolay göründü. O günden beri hep aklımdaydı :) Pazara gidip de her çilek alışımda çileklerin en azından bir kısmını bu iş için saklayıp bu tarifi denemekti niyetim. Ama çilekler son günlerde ailecek düşkünü olduğumuz çilekli dondurmaya dönüştüler çabucak, pek fazla bekletmeden. O da güzeldi de, ben ne zaman yapacaktım çilekli pasta mı?

Geçen pazardan aldığım çilekleri, *inatla* dondurma yapmadan tutuyordum buzdolabında :) Hatta Mayacık dondurma istedi geçen gün. (Alıştı ya çocuk :) Ona yoğurtlusunu yapıverdim, bu kez. Çilekler hala buzdolabında, kimseye "koklatmıyorum". Ama vakit bulup da yapamıyorum da :( Bir de özendim ya, kedidillerini de ben yapacağım. Yok, bir türlü fırsat bulamıyorum. İnadına, ya yemek yok o gün ya alışverişe gidilecek ya da çamaşır yıkanması, asılması, toplanması vs vs vs. derken çilekler hala buzdolabında. Arada bakıyorum, "eh, hadi artık" diyorlar sanki bana. 1 gün geçti, 2 gün geçti, oldu 3. gün. Bugün yapıcam dedim, yine olmadı. Bambaşka işler çıktı, arkadaşlarımız geldi, biz bir yerlere gitmek zorunda kaldık. Bu arada Mayacık evde pamper'sız dolaşmaya başladı. Arada sırada " anne, ben kaka yaptım!", "anne, ben ne yaptım?" şeklinde sesleniyor. Yok, olmayacak. Öncelikle kedidillerini kendim yapma fikrinden vazgeçtim. İlk fırsatta çıkıp hazırı alınacak, sonrası kolay, n'olcak ki?!, diyorum kendi kendime.

Ertesi sabah erkenden, daha ben yataktayken telefon çaldı. Geçenlerde yemeğe gittiğimiz arkadaşım -içine doğmuş gibi- arıyor (konuyla alakası az sonra :) Bana diyor ki "tatlı getirdiğin kabı istersen bugün getirebilirim, merkezde işim var, sizin oralara gelicem de". Ben de ona tatlıyı cam tepside götürdüğümden *emin* (?!) "yok canım, ne taşıycaksın şimdi onu, elbet görüşürüz birgün, ben de sana Cdni veririm. Hem bende başka var" diyorum (ve yanılıyorum ama bilmiyorum daha!) "İyi" diyor "sen bilirsin, görüşürüz", kapatıyor.

O gün, Yorgo sabahtan evde. İşte fırsat! Emir vaki yapıp, "Bugün Maya'yı parka sen götür. Benim alışveriş yapmam lazım" diyorum, ne yapacağımı da söylemiyorum ;) Onlar kapıdan ben bacadan... Nerede satılır bu kedidilleri? Hiç almadım ki.. pasta malzemeleri satan bir dükkan var çarşı içinde. Bulsam bulsam orada bulurum. Nitekim, öyle oldu. Çok da aramadım, oraya gittim, buldum, aldım. (O gün öğlene de yemek yapmak lazım. Ama en önce tatlı yapılıp atılacak buzdolabına!) Eve geldim, hazır kedidilleriyle yapılacak işin yarısını atlamış olduk böylece.

Kedidilleri karşımda, tatlı lor aldım, pudra şekeri evde vardı, çilekler de yıkanmıştı sabahtan beri heyecanla bekliyorlar artık. Eveeeet, şimdi kelepçeli kalıbımızı çıkaralım dolaptan. Dolaptan?! Hangi dolaptan? Hangi kalıp?'! Nerde kalıbım?! OLAMAZ!!!!?'!!!

Telefon eden arkadaşıma tatlıyı cam değil, kelepçeli kalıpla götürmüştüm, yolda arabada kaymasın diye... ve sabah beni arayıp getirecekken REDDETTİM!!!! :( Ağlayacaktım artık!
Ama artık ne olursa olsun yapacağım. Çileklerin daha fazla dayanacak gücü kalmadı, üstelik peynir de beklemez, Maya'yla babasına da 1,5 saatten önce gelmek yok, dedim, yarım saatim geçti bile... Yapıcam bu pastayı! Kelepçeli olmazsa o pastayı oradan nasıl çıkartırım, hiçbir fikrim yok! Yağlıkağıt koysam, ıslanır da yırtılırsa, olmaz. Kenarları yüksek yuvarlak kalıbım da yok. Hani bende çok vardı onlardan, çok ama hepsi dikdörtgen! Neyse, bir tane kare buldum. Kısacası pasta ev yapımı değil hazır kedidilli olacak, kelepçelide yapıp Bahar'ın koyduğu gibi şık bir kurdeleyle toplanamayacak çünkü benimki kalıbın içinde kalacak... Eh, neresi benzeyecek o zaman onun yaptığı güzel pastaya?! Göreceğiz. (Bu arada, dün doğumgünü olan bir arkadaşımız, kendisini dün göremediğimiz için arayıp akşamüstü uğramak istediğini söyledi. Gelsin, dedim) Ben kendi derdimdeyim. Peynirle, şekeri çırptım, çilekleri de ekledim. Kedidillerini süte batırıp bir güzel dizdim. Kremayı boşalttım. Dibinde kaldı :( Benim kenardaki kedidilleri yarısından fazla kremanın dışında "çıplak çıplak" bakıyorlar :( Hiç beğenmedim! Kremanın yarısını geri aldım, kaşıkla. (İyi ki 2 paket kedidili almışım. Yoksa, hikayenin bu kısmında bir de çarşıya koşmak eklenecekti :) Bir kat daha kedidilini ıslatıp dizdim, zemini yükseldi, ama yine istediğim kadar değil. N'apalım, bisküvi kalmadı! Sonra üstüne kalan krema, onun üstüne de çileklerin kalanını koydum. Şöyle bir düzeltip buzdolabının kapısını açtığımda, bizimkiler de kapıyı açmıştı, parktan döndüler. Pasta bitti! :)) Tatlı hazır, daha yemek yok!! :( Allahtan, yemekte balık vardı, ayıklanmış pişmeyi bekliyorlardı. Bir de salata tamam!

Yemekten sonra tatlı biraz dinlensin, dedim. Cimcime uyumakta gecikti. Bırakmadı başka işler yapayım. Sonunda uyudu, başka işler, başka telefonlar, derken. O arkadaşımız aradı, yarım saat sonra uğrayacağım diye. Eh, dedik bu kadar bekledik. Bari o gelince....

Maya yeni uyanmıştı, arkadaşımız kapıyı çaldı. Elinde bir dondurmalı pasta!
- Ne zahmet ettin, ben de bir tatlı yapmıştım, dedim mahçup mahçup :)
Oturduk, kısmetli çocuk, tiropita da fırından yeni çıkmıştı (Tarifi vereceğim bir gün).
Onları bir tabağa koydum, onun getirdiği pasta, en son da benim "olaylı" şarlot olamayan/ne olduğunu kendi de bilemeyen pasta geldi. Çocuk hayran kaldı! :)) İnanamadı benim yaptığıma. Ya, ya, bilsen bir de nasıl yaptığımı, diyecektim. Üstelik tüm bunların o gün yapılmış olmasından da çok memnun oldu :) Onu düşünen arkadaşlarıyla, gurur duydu.
-Ah, sen yok musun, Papatya, dedi gülümseyerek :)

Bir de bilse ki...

Etiketler: , ,

15 Comments:

Blogger Defne said...

Severim ben senin cilekli sarlotunu! Simdi inkar edemem, Bahar'inkine bakarak biraz farkli:) olmus, yok yok vallahi gulmedim. Nasil guleyim yahu, hepimizin basina gelmedi mi boyle aksilikler? Hem lezzeti yerindeymis ya...Ellerine saglik, simdi olsa ben sekil falan demez, yerdim afiyetle Papatyacigim.

6/29/2006  
Blogger tata said...

Ben senden izin gelmeden de söyle bir gülümsemistim zaten, ama inan fesatligimdan degil. Keske Bahar'in pastasi demeseydin, seninki cok güzel olmus, bosver. Bu kadar telasa bu pasta bence harika!

6/29/2006  
Blogger Sibel said...

Papatyacım ben çok eğlendim yazını okurken ama vallahi hoşuma gittiği için! O kadar keyifli anlatmışsın ki! Hem bana da böyle kedidilli çilekli bir pastayı hangi formatta ikram edersen et çoook beğenerek yerdim emin ol:))
Sevgilerimle canım.

6/29/2006  
Blogger gastronot said...

Ablacığım sakın üzülme...
İçine sinmemiş olsa da, kendin beğenmediğin halde, yayinlayip bizimle paylaşman bile çok önemli... Bak, birşeye benzetemediğin şarlot, bir dostunuzu ne kadar mutlu etti, bir de böyle düşün. Demek ki kainatın yardım meleklerinin bugün çok daha önemli bir işi varmış, sana yetişememişler. Eminim tadı harikadır. Ellerine sağlık...
bahar

6/29/2006  
Blogger Nezaket said...

Papatya, ne guzel yazmissin. Hikayenin cogu yeri banada cook tanidik geldik. Keyifle okudum bastan sona. Gunume nese kattin. Ellerine saglik, eminim tadi da cok guzeldi. Sevgilerimle

6/29/2006  
Blogger Nefin said...

ay papatyacığım, beğenmediysen bize yolla hayatım bir dahakinde, ben bayılırım...
gayet de güzel görünüyo vallahi. olsa da yesem gerçekten...
izmire geldiğinde isterim bak ona göre, gerçi çilek mevsimi olmuyor ama başka bir meyveyle yaparsın artık...

6/29/2006  
Blogger Papatya said...

Defnecim,
Baharın şarlotundan yalnızca biraz(!??) mı farklı?!! :))) Tata'nın dediği gibi, onun pastasını yapmaya çalıştığımı söylemesem, size "yepyeni" bir tarif diye yutturabilirdim herhalde, di mi? :D Ok, Defne, seni listeye aldım. Ne listesi mi?
*Şekli ne olursa olsun* pastadan yemek isteyenler listesine! :)))))

Tatacığım, haklısın, hem de çok. Baharın pastası değil, bu vakitsizlik ve telaş kurbanı yeni bir pasta oldu! :)

Sibelcim, teşekkürler... Seni de yukarıdaki listeye ekledim, ikincisin :)

Aslında öyle Baharcım :)
çocukcağız bütün bunlar onun şerefine yapıldı diye pek bir sevindi, mutlu oldu. Bilse ki bu pastayı yapmak kaç kere ertelendi de ertelene ertelene ona kısmet oldu. İşte tam kime niyet kime kısmet hesabı, bir olay!

Sevgili Nezaket,
gününe biraz neşe, hafif bir gülümseme, azıcık da keyif katabildiysem ne mutlu bana!

Zeynepciğim,
seni de listeye ekledim. Normalde 3.sün ama sana bir kıyak yapıp listenin başına ekledim. Bir daha yaptığım pasta darmadağınık olsa da yemeğe mahkumsun ama :)))) hehehehe
Şaka şaka! İzmire gelince de, mesela muzlusu yapılabilir, ya da yemyeşil kivilisi! Olmaz mı?

Herkese sevgilerle,
Papatya

6/29/2006  
Blogger Behiye said...

Papatyacığım, aynı resimler arasındaki birkaç farkı bulmaya çalıştığımız oyunlar gibi,çok ufak birkaç fark var Bahar'la senin yaptığın şarlot arasında:) Onları da ihmal edebiliriz bence:)Hem seninki hikayeli olmuş, çok hoş.Sevgiler.

6/29/2006  
Blogger Papatya said...

Behiyecim,
*Baharınki yuvarlak, benimki kare oldu!
*Kedidilleri ev yapimi, benimki hazirlop,
*Baharin kedidilleri dik duruyor, benimkiler çiçek gibi açıldılar :))
*Baharın pasta kurdeleyle dimdik ayakta, benimki cam kabın içinde kaldı, nasıl servis edeceğimi şaşırdım :))
Bu "ufak" farklılıkları göz ardı ede(bili)rsek Bahar'la aynı tarifi yapmış olucam galiba :D

Bir daha akıl olsun, ya beni aşan tariflere kalkışmak yok, ya da... en azından kalıbım yerinde mi kontrol etmeli!! :))) Sevgiler...

6/30/2006  
Blogger evcilkedi said...

Hep böyle olmaz mı Papatya'cığım, hevesle girişiriz işe sonra bakarız ki en önemli malzeme eksiktir veya en gerekli cihaz çalışmaz... ya da netice istediğimiz gibi olmaz. Boşuna " sakınan göze çöp batar" dememişler! Sen hiç üzülme, bütün o malzeme bir araya geldi miydi afiyetle yenir, şeklin ne önemi var? Ellerine sağlık, hem çok hoş yazmışsın her zamanki gibi:-) Sevgiler

6/30/2006  
Blogger Papatya said...

Orada mısın Tülinciğim?! :))
tesadüfe bakar mısın? ben de şimdi senin sayfandan limonlu gevreklerin tarifini alıyordum, deneyeceğim şimdi Mayacık uyurken ;)
Çıkmadan bir bakayım dedim, yeni bir not bırakan var mı diye... senmişsin! :)
Aslında öyle, gözlerin kapalı yiyince tadı hiç fena değildi, daha yeni yedim bir dilim yemekten sonra... *itiraf* :)
Öpüyorum canım, şimdi senin tarifi yapmaya gidiyorum...

6/30/2006  
Anonymous pembeli said...

Ellerine sağlık :))

7/04/2006  
Anonymous Adsız said...

Very cool design! Useful information. Go on!
» »

7/26/2006  
Anonymous Adsız said...

I have been looking for sites like this for a long time. Thank you! Effexor extacy Soccer centers in south jersey Boating magazine boating magazine Model aircraft fiat g-55 fighter uk soccer camp Ambien side effect '96 pontiac sunfire se background soccer world bank loan Website hosting - builder - ecommerce Wall chair moulding examples bakersfield Pilates online exercise Tax laws on insulation Taking tramadol without addication

2/07/2007  
Anonymous Adsız said...

Where did you find it? Interesting read free hentai vids Mountain designs home plans moving and storage companies in watertown ny 500 mg valtrex for cold sore Online payment processing Mattresses in linden2cnj free download design invitations for wedding Personalsbuy adipex Portable tv reconditioned http://www.answeringservice5.info/at-t-1718-digital-answering-machine-manual.html Patent challenge lexapro discount skin care prescription online games web pages Blackberry 7100g accessories Imitrex raleigh free samples custom vue lasik posters find+zoloft

2/22/2007  

Yorum Gönder

<< Home